Al enkele keren is in “Kijk op de doggenwereld” zijdelings gerefereerd aan de kwaliteit heden ten dage van de Duitse Dog.

Om de kwaliteit van de Duitse Dog te verbeteren is de noodzaak dat er voor de fok goede honden geselecteerd worden

door de fokkers. De fokkers zijn vooral bepalend maar zij niet alleen! Een fokker kan met honden fokken als ze een

stamboom hebben, geen enkel probleem. Maar als een fokker aangesloten bij een doggenclub volgens de geldende regels

van een club/vereniging wil fokken dan is het vaak voorgeschreven dat er gefokt dient te worden met goed gekeurde honden.

Men spreekt dan van foktoelating. De foktoelating/keuring wordt uitgevoerd door een keurmeester. Door de keurmeesters

wordt op de gehele selectie een grote stempel gedrukt. Immers zij zijn het die bepalen of een hond geschikt voor de fok is

of niet. Maar door een keurmeester is in de meeste gevallen echt niet te bepalen of een hond genetisch goed voor fokgebruik is!

Een keurmeester kan zich alleen maar richten op het fenotype en bepalen of de dog in kwestie binnen de standaard valt.

Een uitzondering kan zijn als een keurmeester de hond in kwestie zelf gefokt heeft en zodoende meer van de achtergrond

van de hond weet, maar dan nog dient de keurmeester zich aan de opdracht te houden en dat is het uiterlijk te beoordelen

volgens de standaard.

Ik richt me op de foktoelating voor de Duitse Dog in Nederland en België door de clubs voorgeschreven.

Leest u deze eens aandachtig door.

Een aankeuring bestaat uit de volgende onderdelen:

    A. Een deel verzorgd door een keurmeester.

    B. Een deel verzorgd door een dierenarts.

    C. De schofthoogte wordt bepaald, via een officieel meetmoment.

    D. Een foto van de hond wordt toegevoegd aan het totale informatieve materiaal.
    E. De HD-factor, via de beoordeling door een door de Raad van Beheer erkende instantie.
    F. Bloedafgifte t.b.v. DNA-bepaling en opslag van het bloed. De getekende

         afstandverklaring aan de NDDC behoort bij dit onderdeel.

Nadat alle onderdelen (A t/m F) uitgevoerd zijn en het resultaat voldoet aan de eisen is de dog EuDDC goedgekeurd.

Een gecodeerd resultaat wordt toegevoegd aan de EuDDC-database. Daarnaast wordt het resultaat aan de eigenaar

van de hond ter hand gesteld.

Tot de aankeuring worden toegelaten honden, die ongeveer 17 maanden zijn. Voor HD-factor bepaling(onderdeel E)

wordt een minimumleeftijd aangehouden van 18 maanden.

Het afgenomen bloed wordt door het kynologische secretariaat verzameld en ingezonden naar de gekozen instantie

voor het DNA-onderzoek en de verdere opslag van het bloed. Een kopie van de bepaling van het DNA-profiel

wordt aan de eigenaar van de hond gezonden.
De aankeuring is primair bedoeld voor leden. Echter ook niet-leden van De club kunnen gebruik maken van de

aankeuringsfaciliteiten. Goedgekeurde reuen worden op de dekreuenlijst geplaatst met instemming van de eigenaar

-Om aangewend te worden voor de fok, moeten alle doggen (reuen en teven) een foktoelating of selectie verwerven.

-Zijn vrijgesteld van het verwerven van deze toelating mits het leveren van een schriftelijk bewijs door de eigenaar:
-Reuen en teven die minstens 2 (twee) maal "uitmuntend" en 1 (één) maal "zeer goed"   

        hebben behaald op erkende Belgische tentoonstellingen, onder minstens 2 (twee) 

        Belgische keurmeesters.
-Reuen en teven die de stempel "selectie" hebben behaald.

-  De foktoelating kan worden verworven op een speciale gelegenheid ingericht door de club. Namelijk:
-een bestuursvergadering of een vergadering van de Fok- en Adviescommissie;
-de Algemene Ledenvergadering;
-de Internationale Doggendag;
-de Clubmatch;
-of uitzonderlijk thuis bij de eigenaar (mits schriftelijke aanvraag gericht aan het secretariaat van de club).
De resultaten hiervan, vergezeld van een leesbare kopie van de stamboom, moeten worden medegedeeld

      aan de Fok- en Adviescommissie via het secretariaat van de club.

-In alle gevallen moet de hond getatoeëerd zijn of drager van een microchip. De hond en stamboom moeten

  worden voorgelegd aan een erkende commissie bestaande uit minstens één keurmeester bijgestaan door

  twee getuigen (leden van de Fok -en Adviescommissie).

-Keurmeesters en leden van de Fok-en Adviescommissie kunnen geen foktoelating geven aan dieren in eigen bezit.

- De minimum leeftijd voor het bekomen van een foktoelating voor reuen is vastgelegd  

  op 12 (twaalf) maanden en voor de teven op 15 (vijftien) maanden.

        Het bekomen van een foktoelating wordt door middel van een stempel of zelfklever op de stamboom vermeld.

Enkele punten die opvallen bij het lezen;

- In Nederland staat in procedure niets over welke stamboom de hond dient te hebben, stamboom hoeft

  dus niet NHSB te zijn?

-  Een niet- lid kan gebruik maken van de procedure, maar hoe gaat dit dan?

-  In België kan een hond vrijstelling krijgen indien minstens 2 maal U en eenmaal ZG op een in België erkende

  show gescoord is onder minimaal 2 verschillende Belgische keurmeesters.

- Waar is toch de keuze van de 2 maal een U en eenmaal een ZG op gebaseerd?

-  Bij beide verenigingen wordt een deel uitgevoerd door de keurmeester maar hoe dit gebeurt en volgens

  welke criteria is niet te achterhalen!

-  In Nederland wordt foktoelating door één keurmeester bepaald!

-  Minimum leeftijd voor aankeuring verschilt bij beide verenigingen.

-  Wat is basis geweest om tot deze leeftijdsgrens te komen?

Dit zijn zomaar een paar dingen die opvallen bij het doornemen van de procedures. Het is natuurlijk door

de verenigingen goed bedoeld om vinger aan de pols te houden om het gebruik van kwalitatief goede honden

te garanderen. Leiden deze regels daar naar toe? Zeker niet als we het onderdeel fysieke keuring belichten.

In België is het mogelijk op shows een keuring te laten verrichten. Maar hoe doet deze keurmeester dit?

Wordt de keuring verricht volgens show richtlijnen of kijkt men met een ander oog naar de hond?

Bewijst een predikaat U dat de hond een goed fokdier zal blijken?

Hebben we niet 2 ouderdieren nodig voor een goed fokresultaat?

Velen zullen er een eigen en/of andere mening op na houden maar het is echt niet zo dat 2 honden met

een U ook een nest met U puppies gaat geven! Wel goed aan deze vorm van aankeuren is dat er tenminste

door meerdere keurmeesters een oordeel wordt gegeven.

Dan de keuring als zodanig tijdens de foktoelating bij beide bovenvernoemde verenigingen. Er wordt aan de hand

van een lijst beoordeeld. Hoe vindt deze beoordeling plaats? Het zou goed zijn als zoiets eens in een clubblad

werd uitgelegd of besproken door een keurmeester. En wat is nu per onderdeel op de keurlijst de ondergrens

waaraan een hond dient te voldoen om een goed fokdier te blijken? Een hond kan in bepaalde kwaliteiten uitblinken

maar als totaalbeeld geen uitmuntende indruk geven. Hoe zwaar wordt er geteld aan bijvoorbeeld het zeer slecht

op de benen staan van een hond, de koehakkigheid etc. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te noemen.

Zeker en vast staat dat het niet goed is dat de uitslag door één keurmeester wordt beslist.

Dat de beoordeling/aankeuring eigenlijk een formaliteit is, voor de doggen club alléén, en louter gebaseerd op

persoonlijke interpretatie blijkt wel uit het feit dat in Nederland en België meestal de hond wordt goedgekeurd.

Wat moet men anders! Als de hond niet goedgekeurd wordt heeft het meestal een medische achtergrond.

Dan komt nog de fase na de aankeuring! Het is zeker niet gegarandeerd dat honden die afgekeurd worden niet

gebruikt gaan worden voor de fok. De fokkers kunnen de honden immers toch inzetten voor hun fok! Ook heeft

het in de toekomst geen gevolgen voor een goedgekeurde hond of hij/zij goede nakomelingen vererft! Dit weten

de doggen clubs ook maar ze kunnen er niets mee en doen er dus verder ook niets aan.

Is “ FOKTOELATING” een must ?????????????????????.

Groeten, Utsuri.